Dag 9: Speke Bay – Serengeti – Speke Bay

6h, we ontbijten vroeg want vandaag wacht ons de eerste dag Serengeti. Hoe vroeger je aan een safari begint, hoe meer kans er is om spectaculaire gebeurtenissen te zien.
De inkom van het park is duur: totale prijs $ 330, $ 30 per persoon en voor elke wagen nog eens $ 30. Elke dag zullen we dit gaan betalen.

We zien enorm veel dieren, maar ontzettend veel herbivoren. Grote kuddes gnoes, zebra’s, topi’s, impala’s en Thomson gazellen bevolken de weide grasvlakten. Groepen bavianen, een verscheidenheid aan vogels en one of the-big-five, een olifant die zijn dorst lest aan de modderpoel die tijdens de regenmaanden een rivier was, maken het prentje bijna compleet. Bijna want iedereen hunkert naar de roofdieren.

De ganse broeierige dag zijn we op safari. Dazen – volgens Melanie tse-tse vliegen – vervelen via de open autoramen ons de ganse dag. De jeugd mept er duchtig op los en de arme chauffeur (Hugo) ondergaat de martelingen wanneer hij langs alle kanten met landkaarten, boeken en petten geslagen wordt.
We fotograferen tegen de sterren op. Vooral digitaal wordt er niet op een fotootje gekeken. (ik ben nog analoog aan het trekken)

We drinken een duur drankje in een gezellige lodge (Seronera Wildlife Lodge), hoog gelegen op een bergflank. Prima sanitair, stromend water, zwembad met waterval en jacuzzi in een schitterende omgeving. Tijdens de verdere rit nuttigen we ons ruim en verzorgd lunchpakket.
Aan de uitdrogende rivier die door de Serengeti stroomt zien we krokodillen en troepen nijlpaarden.

De terugweg, langs dezelfde route, is spectaculair. Om ernstige bosbranden na oktober te vermijden, steekt men nu reeds gecontroleerd delen van de graasvlakten in brand. Maar concreet betekent dit dat we door een vuurzee rijden naar de uitgang. Bovendien staan er op de wagen van Marc 2 jerrycans met respectievelijk diesel en benzine. De hitte is enorm.

Gelukkig geraken we zonder problemen erdoor. Overal zien we nu zwart geblakerde weilanden waar reeds terug allerlei dieren op ronddolen.

Terug op de asfaltbaan tanken we in Lamadi. De pompen zijn antiek, maar automatisch op het telwerk na. De getoonde prijs is foutief, de nulstand wordt mechanisch op zijn beginpunt gezet maar het aantal liters brandstof worden aan dezelfde prijzen gerekend als in Mwanza. Marc geeft 300 TZS ( ongeveer 10 BEF ) teveel. De patroon loopt naar zijn “bureau” en brengt ons als wisselgeld 6 pakjes gepasteuriseerde volle melk. Den Afriek in zijne pure!
Aperitief en een lekker avondmaal gebruiken we in Speke Bay lodge. Onze gastvrouw legt uit waarom de inkomprijzen van het reservaat zo duur zijn. Heel veel geld gaat naar het buitenhouden van de plaatselijke bevolking die maar al te graag de Serengeti als landbouwgrond willen inpalmen.

23h bedtijd.