Rwanda - Tanzania 2004

Dag 11: Serengeti Lobo Lodge

Om 6h30, na een kop hete thee, vertrekken we voor een early morning game drive. Het is koud. Bijna iedereen draagt een flies.
Blijkbaar vinden de dieren dit ook, want net als gisteren is er amper iets te bespeuren. En toch, net voorbij de lodge enkele leeuwen die echter zo goed als onzichtbaar door het hoge gras lopen. Twee uur later keren we enigszins gedesillusioneerd terug naar de lodge waar we ontbijten.

Tot de lunch doden we de tijd met het fotograferen van de erg mooie hagedissen, het vervangen van een tweede platte band aan hetzelfde wiel en een kennismaking met de zwarta mamba, een zeer giftige slang, die tussen de trappen van de lodge zijn kop uit een holletje steekt.
Volgens Andre De Mol, de Zuid-Afrikaanse uitbater, is het de eerste keer dat hij een dergelijke slang hier opmerkt. Zijn verhaal wordt pas echt angstaanjagend wanneer blijkt dat een beet van dit reptiel onherroepelijk de dood betekent binnen de drie minuten.

‘s Middags vertrekken we om 14h voor een safari. We rijden naar de Grumeti rivier die bekend staat als oversteekplaats voor de wildebeests. We zien weer bijzonder weinig dieren op een trek van een grote kudde gnoes na en enkele groepjes giraffen. Eigenlijk zijn dit prachtige, majestueuze dieren die heel sierlijk galopperen.
Aan de oever van de rivier vergissen we ons van weg en belanden in een kamp in opbouw via een smalle weg. We weten niet in welke richting we moeten. De zwarte werklui die geen van allen Engels spreken, maken een collega wakker die toch zeker 4 woorden kent. Nadat we hem hebben duidelijk gemaakt wat onze bedoeling is, kleedt een werkman zich om in een Ranger tenue, neemt een geweer en stapt samen met de “Englishman” in onze jeep. Driehonderd meter verder worden we op de juiste track geleid en stappen beide zwarten terug naar hun werk.

De track is smal, moeilijk berijdbaar en kronkelt zich naast de Grumeti. Voortdurend turen we met zijn allen naar de grote bomen aan weerszijden waar mogelijk een luipaard zich zou kunnen schuilhouden. Tevergeefs. De tijd kruipt langzaam verder.

Het pad wordt er niet beter op en wanneer we door een droge rivierbedding hotsen en botsen, kruipt bij mij de ongerustheid langzaam maar zeker hogerop. Zijn we verdwaald? en alhoewel de andere inzittenden lachen en zwansen, bereid ik me al voor op een overnachting in de wagen tussen het kreupelhout.
Gelukkig bereiken we toch de hoofdweg. In de lodge nuttigen we allemaal een aperitief en bereiden we ons voor op het avondmaal

De avond verloopt identiek aan de vorige: lekker maal en droedels achteraf.

23h bedtijd. 

<< Dag 10: Speke Bay - Serengeti Lobo Wildlife Lodge | Dag 12: Lobo lodge - Ngorongoro >>