Wakker worden in Kigali is een equivalent voor het aangename leven.
Je wast je, begeeft je naar het terras waar de zon de tuinzetels verwarmt. Het ontbijt staat te wachten. Toast, vers fruit, yoghurt, kaas, echte koffie. Iedereen druppelt binnen. Lekker ontstressen na het ontbijt. Life can be bad for a “musungu"…
We brengen Martine’s auto voor een revisie naar de garage. Joseph, de chauffeur van Marc voert ons naar de Kiyovo heuvel waar zowel de residentie, de ambassades, het presidentieel verblijf en de betere supermarkten zich bevinden. In de Duitse supermarkt is er wel keuze, maar de prijzen kunnen tellen. Een doosje Caprice de Dieu kost rond de 300 BEF. Bepakt met meerdere broden trekken we terug naar de residentie.
Michiel besteed heel de morgen en een deel van de namiddag aan het samenstellen van de website en het verzamelen van alle digitale foto’s. We hebben er reeds 1550!
We lunchen op het terras: filet, zelf gebakken frietjes, witloofsalade, groene boontjes en fruit.
De rest van de namiddag spenderen we aan luieren, lezen, reisverslag intikken, le Tour de France waarin we Amstrong zijn zesde tourzege zien voorbereiden en naar hartelust computeren.
De jeugd en het oudste koppel nemen ‘s avonds een broodmaaltijd want Marc en Martine moeten naar hun zoveelste diner, dit keer voor het afscheid van Numero Deux.
Comments
Leave a Reply