Rwanda - Tanzania 2004

Dag 8: Mwanza

Het ontbijt slaagt tegen. Weinig keuze, smakeloos en tergend langzaam personeel. Dit laatste wordt later op de dag verklaard. Tanzania heeft gedurende jaren een communistisch regime gekend met alle nare gevolgen van dien.

Om 9h30 rijden we richting Serengeti. Het rijden in Oost-Afrika is levensgevaarlijk. De chauffeurs van vrachtwagens en overladen bussen zijn roekeloos en soms zelfs dronken. Zij steken ons regelmatig voorbij tegen een duizelingwekkende snelheid. 140 km per uur is geen abnormaliteit. De toegelaten snelheid is er 80. Bovendien ligt de weg vol potholes en geregeld moet je een verkeersdrempel over. Aan weerszijden van de baan zwalpen zwaarbeladen fietsers die geregeld van de baan moeten duiken voor het inhalend verkeer. Waanzinnig.

120 km verder slaan we af op een kleine zandweg naar Speke Bay Lodge.
Speke Bay Lodge wordt uitgebaat door Nederlanders. Het accent ligt hier op ecotoerisme. De dame, Melanie, die ons verwelkomt mag best gezien worden. De jeugd verblijft in tenten en de oudjes krijgen een schitterend ingerichte bungalow toegewezen met een prachtig uitzicht over de baai. Hier zijn duidelijk westerse handen bezig geweest om alles op te bouwen.

Na het eenvoudige middagmaal begint de mannelijke jeugd samen met Hugo aan een mountainbike tocht van 30 km in de heuvels.

De fietsen zijn in prima staat. Na enkele kilometers wordt het ons duidelijk waarom er steeds zoveel autochtonen langs de hoofdweg lopen. Op het eerste zicht is er niets voorbij de grote steden en dorpen, maar wanneer je de weg verlaat staan overal hutjes en ontmoet je enorm veel volk. Men leeft van landbouw - katoenteelt, maniok, zoete aardappelen, sisal - en een weinig veeteelt. De zwarten zijn arm, erg arm, maar zeer vriendelijk. Wel duizend keren komen kinderen aangehold en kelen luidruchtig “djambo” (hallo in het Swahili).

Het mountainbiken zelf voert ons 13 km lichtjes bergop. De laatste kilometers zijn echter vrij steil. Michiel klaagt steen en been van zijn “gat”. Fietszadels zijn duidelijk de oorzaak.
Op de top bezoeken we een lagere school. Elke klas kan ongeveer 40 tot 60 leerlingen huisvesten in kleine, smalle bankjes. In een dorp kopen we in een plaatselijke “bar” een lauwe frisdrank. Midden in het dorp staat een gigantische boom waarin tientallen maraboes. Lelijke beesten om aan te zien maar prachtige zwevers.
Daarna gaat het snel bergaf. Tegen 30 km per uur slippen we behendig door mul zand of steenpartijen.

Net voor we de lodge bereiken zijn we getuige van een schitterende zonsondergang.
Een stortbad spoelt het stof weg en rond 19h30 avondmalen we. De sterrenhemel is uniek. Nergens hebben we dit gezien. De strepen van het melkwegstelsel zijn zichtbaar.

23 h bed in onder een muskieten net.

<< Dag 7: Go! | Dag 9: Speke Bay - Serengeti - Speke Bay >>